لوازم جانبیلوازم جانبی کامپیوتر

لیست قیمت پردازنده ها

Introducing CPU from low to high price

خواندن: واحد پردازش مرکزی

واحد پردازش مرکزی (CPU) مدارهای الکترونیکی درون رایانه است که دستورالعملهای برنامه رایانه ای را با انجام عملیات اساسی حساب ، منطقی ، کنترل و ورودی / خروجی (ورودی / خروجی) تعیین شده. توسط دستورالعمل ها انجام می دهد. این اصطلاح حداقل از اوایل دهه 1960 در صنعت رایانه مورد استفاده قرار گرفته است. به طور سنتی ، اصطلاح “CPU” به یک پردازنده ، به طور خاص به واحد پردازش و واحد کنترل (CU) آن اشاره دارد .

این عناصر اصلی کامپیوتر را از اجزای خارجی مانند حافظه اصلی و مدارهای ورودی / خروجی متمایز می کند.

شکل ، طراحی و اجرای پردازنده های مرکزی در طول تاریخ آنها تغییر کرده است . اما عملکرد اساسی آنها تقریباً بدون تغییر باقی مانده است. اجزای اصلی پردازنده شامل واحد منطقی حساب (ALU) است که عملیات حسابی و منطقی را انجام می دهد ، رجیسترهای پردازنده که عملوندها را به ALU می رسانند و نتایج عملیات ALU را ذخیره می کنند و یک واحد کنترل که دستورالعمل ها را از حافظه می گیرد و آنها را “اجرا” می کند.

با هدایت عملیات هماهنگ ALU

<h2> ثبات ها و سایر ملفه ها</h2>

بیشتر پردازنده های مدرن ریزپردازنده هستند . به این معنی که در یک تراشه مدار مجتمع (IC) قرار دارند. یک IC که شامل CPU است ممکن است حاوی حافظه ، رابط های جانبی و سایر اجزای رایانه باشد. چنین دستگاههای یکپارچه ای به طور متفاوتی میکروکنترلر یا سیستم روی تراشه (SoC) نامیده می شوند.

بعضی از رایانه ها از یک پردازنده چند هسته ای استفاده می کنند که یک تراشه است که شامل دو یا چند پردازنده مرکزی به نام “هسته” است.

در این زمینه ، از تراشه های منفرد گاهی اوقات “سوکت” نامیده می شود. پردازنده های آرایه ای یا پردازنده های بردار دارای پردازنده های متعددی هستند که به طور موازی کار می کنند و هیچ واحدی به عنوان مرکز در نظر گرفته نمی شود.

قیمت انواع CPU

پردازنده های ترانزیستوری

وقتی فناوری های مختلف ساخت دستگاه های الکترونیکی کوچکتر و قابل اطمینان را تسهیل می کنند .پیچیدگی طراحی پردازنده ها افزایش می یابد. اولین پیشرفت با ظهور ترانزیستور حاصل شد. پردازنده های ترانزیستوریزه طی دهه های 1950 و 1960 دیگر نیازی به ساخت عناصر سوئیچینگ بزرگ ، غیر قابل اعتماد و شکننده.

مانند لوله های خلاuum و رله ها نبودند. با این پیشرفت ، پردازنده های مرکزی پیچیده و قابل اطمینان تری روی یک یا چند صفحه مدار چاپی حاوی اجزای گسسته (منفرد) ساخته شدند.

در سال 1964 ، IBM معماری رایانه ای System / 360 خود را ارائه داد که در مجموعه ای از کامپیوترها با قابلیت اجرای برنامه های مشابه با سرعت و عملکرد متفاوت مورد استفاده قرار می گرفت.

این در زمانی مهم بود که اکثر رایانه های الکترونیکی ، حتی رایانه های ساخته شده توسط همان سازنده ، با یکدیگر ناسازگار بودند.

برای تسهیل این پیشرفت ، IBM از مفهوم ریزبرنامه (که اغلب “میکرو کد” نامیده می شود) استفاده کرد.که هنوز هم استفاده گسترده ای در پردازنده های مدرن دارد. معماری System / 360 به قدری محبوب بود که چندین دهه بر بازار رایانه های رایج تسلط داشت و میراثی برجای گذاشت که هنوز هم توسط رایانه های مدرن مشابه مانند IBM zSeries ادامه دارد. در سال 1965 ، شرکت تجهیزات دیجیتال (DEC) کامپیوتر تأثیرگذار دیگری با هدف PDP-8 با هدف بازارهای علمی و تحقیقاتی معرفی کرد.

<h2>رایانه های مبتنی بر ترانزیستور</h2>

دارای چندین مزیت بارز نسبت به نسل قبلی خود بودند. جدا از تسهیل افزایش قابلیت اطمینان و مصرف کمتر انرژی ، ترانزیستورها همچنین به CPU ها امکان می دهند.

با سرعت بسیار بالاتر کار کنند زیرا مدت زمان کوتاه سوئیچینگ یک ترانزیستور در مقایسه با یک لوله یا رله است. به لطف افزایش قابلیت اطمینان و همچنین افزایش چشمگیر سرعت عناصر سوئیچینگ (که در این زمان تقریباً منحصراً ترانزیستور بودند) .

نرخ کلاک CPU در ده مگا هرتز در این دوره بدست آمد. علاوه بر این در حالی که پردازنده های گسسته و سی پی یو های گسسته از پردازنده های سنگین استفاده می کردند . پردازنده های برداری با طرح های جدید با کارایی بالا مانند SIMD (Single Instructive Multiple Data) ظاهر شدند. این طرح های آزمایشی اولیه بعداً عصر ابررایانه های تخصصی مانند ساخته های Cray Inc را بوجود آورد.

ریزپردازنده ها

در دهه 1970 اختراعات اساسی توسط Federico Faggin (IC های MOS Silicon Gate با دروازه های خود تراز و همراه با روش جدید طراحی منطق تصادفی) .طراحی و اجرای پردازنده های مرکزی را برای همیشه تغییر داد.

از زمان معرفی اولین ریزپردازنده تجاری موجود (Intel 4004) در سال 1970 و اولین ریز پردازنده پرکاربرد (Intel 8080) در سال 1974 ، این دسته از پردازنده ها تقریباً به طور کامل از سایر روش های اجرای واحد پردازش مرکزی پیشی گرفته اند.

سازندگان Mainframe و مینی کامپیوتر در آن زمان برنامه های توسعه انحصاری IC را برای به روزرسانی معماری رایانه قدیمی خود راه اندازی کردند.

و در نهایت میکروپروسسورهای سازگار با دستورالعمل هایی را تولید کردند که با سخت افزار و نرم افزار قدیمی آنها سازگار بود. همراه با ظهور و موفقیت نهایی رایانه شخصی همه جا حاضر ، اصطلاح CPU اکنون تقریباً منحصراً در ریز پردازنده ها به کار می رود.

چندین CPU (هسته های مشخص شده) را می توان در یک تراشه پردازش واحد ترکیب کرد.

<h2>نسل های قبلی پردازنده ها</h2>

به عنوان اجزای گسسته و چندین مدار مجتمع کوچک (IC) در یک یا چند برد مدار اجرا شدند. از طرف دیگر ، ریزپردازنده ها پردازنده هایی هستند که روی تعداد بسیار کمی IC تولید می شوند. معمولاً فقط یک اندازه كل CPU كوچكتر ، در نتیجه اجرا شدن روی یك قالب ، به معنای زمان تعویض سریعتر به دلیل عوامل فیزیكی مانند كاهش ظرفیت انگلی گیت است.

این امر به ریزپردازنده های همزمان اجازه داده تا دارای نرخ کلاک از ده مگا هرتز تا چند گیگا هرتز باشند. بعلاوه ، با افزایش توانایی ساخت ترانزیستورهای بسیار کوچک روی یک IC ، پیچیدگی و تعداد ترانزیستورهای یک پردازنده واحد چندین برابر شده است. این روند به طور گسترده مشاهده شده توسط قانون مور توصیف شده است . که ثابت شده است یک پیش بینی نسبتاً دقیق از رشد پیچیدگی CPU (و سایر IC) است.

<h2>پیچیدگی ، اندازه ، ساختار و شکل کلی پردازنده ها</h2>

پردازنده های مرکزی از سال 1950 بسیار تغییر کرده است ، اما قابل توجه است که طراحی و عملکرد اساسی اصلا تغییر چندانی نکرده است. تقریباً تمام پردازنده های رایج امروزی را می توان بسیار دقیق به عنوان ماشین های برنامه ذخیره شده von Neumann توصیف کرد. در حالی که قانون فوق الذکر مور همچنان ادامه دارد ، نگرانی هایی در مورد محدودیت فناوری ترانزیستور مدار مجتمع بوجود آمده است. کوچک سازی شدید دروازه های الکترونیکی باعث می شود که اثرات پدیده هایی مانند الکترو کوچ و نشت زیر آستانه بسیار چشمگیرتر شود. این نگرانی های جدیدتر از جمله عواملی است که باعث می شود محققان روش های جدید محاسبات مانند رایانه کوانتومی را بررسی کنند و همچنین استفاده از موازی کاری و روش های دیگر را که مفید مدل کلاسیک فون نویمان را گسترش می دهند ، بررسی کنند.

قیمت انواع CPU

کارایی

عملکرد یا سرعت پردازنده ، از جمله بسیاری از فاکتورها ، به میزان کلاک (به طور کلی در مضرب هرتز داده می شود) .و دستورالعمل های هر ساعت (IPC) بستگی دارد که در مجموع عواملی برای دستورالعمل های ثانیه (IPS) هستند. پردازنده می تواند انجام دهد. بسیاری از مقادیر گزارش شده IPS نرخ اجرای “اوج” را در توالی دستورالعمل مصنوعی با چند شاخه نشان داده اند . در حالی که بارهای واقعی شامل ترکیبی از دستورالعمل ها و برنامه ها است . که اجرای برخی از آنها طولانی تر از بقیه است. عملکرد سلسله مراتب حافظه نیز تا حد زیادی بر عملکرد پردازنده تأثیر می گذارد . مسئله ای که در محاسبات MIPS به سختی مورد توجه قرار گرفته است. به دلیل این مشکلات ، آزمون های استاندارد استاندارد مختلفی که غالباً “معیارهایی” برای این منظور خوانده می شوند .مانند SPECint – برای تلاش برای سنجش عملکرد واقعی م inثر در برنامه های معمول استفاده شده اند.

عملکرد پردازش رایانه ها با استفاده از پردازنده های چند هسته ای افزایش می یابد . که اساساً دو یا چند پردازنده جداگانه (به این معنی هسته ها را در یک مدار مجتمع) متصل می کند. در حالت ایده آل ، یک پردازنده دو هسته ای تقریباً دو برابر یک پردازنده تک هسته ای قدرتمند است. در عمل ، افزایش عملکرد به مراتب کمتر است ، فقط حدود 50٪ ، به دلیل الگوریتم های ناقص و پیاده سازی نرم افزار. افزایش تعداد هسته های پردازنده (یعنی دو هسته ای ، چهار هسته ای و …) باعث افزایش کار می شود. این بدان معناست که پردازنده اکنون می تواند از عهده وقایع ناهمزمان بیشماری ، وقفه ها و غیره برآید.

که در صورت شلوغی می توانند پردازنده را دچار آسیب کنند. می توان این هسته ها را به عنوان طبقه های مختلف در یک کارخانه فرآوری در نظر گرفت . که هر طبقه وظیفه متفاوتی را بر عهده دارد. اگر هسته ای واحد برای مدیریت اطلاعات کافی نباشد . بعضی اوقات این هسته ها وظایف مشابه هسته های مجاور آنها را بر عهده دارند.

<h2>قابلیت های خاص پردازنده های</h2>

مدرن ، از جمله اتصال بیش از حد و uncore ، که شامل اشتراک منابع واقعی پردازنده در حالی که هدف افزایش استفاده است .نظارت بر سطح عملکرد و استفاده از سخت افزار به تدریج به یک کار پیچیده تر تبدیل شد. به عنوان یک پاسخ ، برخی از پردازنده ها منطق سخت افزاری اضافی را پیاده سازی می کنند .که استفاده واقعی از قسمتهای مختلف پردازنده را کنترل می کند و شمارنده های مختلفی را که برای نرم افزار قابل دسترسی هستند . فراهم می کند. به عنوان مثال ، فناوری Intel’s Performance Counter Monitor است.

لیست قیمت پردازنده ها:

قیمت انواع CPU

Intel Core i5-9400F Coffee Lake 9th Gen Processor

قیمت:۳،۹۰۰،۰۰۰تومان

‐——————–‐——————————————————–

CPU Intel Core i9-9900K با جعبه
CPU Intel Core i9-9900K با جعبه
9,085,000 تومان

‐——————–‐————————————————————————–
قیمت انواع CPU

پردازنده اینتل CORE i5-10400 Comet Lake
5,009,000 تومان

‐——————–‐—————————————————————————-
این مطلب توسط سایت تیتان وب تهیه شده است .

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا